“Dit is een voorbeeld van mijn stem. Een, twee, drie, vier. Oké, dat is mannelijk Engels. ”
Ik stond in de keuken en prutste met de instellingen van de chatbot op mijn stream.
De kijkers konden hun eigen tekst-naar-spraak stem kiezen, en we testten ze allemaal. “Wil je een mannelijke of vrouwelijke stem? ” vroeg ik aan Jack 509. “Mannelijk,” antwoordde hij.
“Oké, probeer nog eens te typen. ” Een paar seconden later klonk er een diepe stem door de speakers. “Doe ik het nu goed? ” Ja, dat werkte.
Eén voor één stelde ik de stemmen af. WT 205 kreeg Kantonees, mevrouw Bleu kreeg Canadees Frans, en de rest kreeg Engels. De chat was druk bezig met het testen van de functies, terwijl ik doorging met mijn avondroutine. “Hé, ik ga buiten eten,” zei ik.
“Het is al middernacht, maar ik heb zin in krabb. ” Ik pakte een grote, levende Dungeness-krab uit een koelbox. “Dit noemen we hier de BC-krab,” zei ik tegen de kijkers, terwijl ik hem omhoog hield. “Het komt uit Brits-Columbia, onze provincie.
Als je naar Vancouver komt, moet je dit proberen. ” Ik haalde een liniaal tevoorschijn en mat de schaal. “Zeven inch. Dat is legaal, want de minimummaat is zes inch.
En het is een mannetje, dus we houden ons aan de wet. ” Ik lachte. “Vrouwtjes moeten we teruggooien. ”
Een kijker vroeg: “Kun je eigenlijk wel koken?
” Ik knikte. “Ja, ik kan wel koken. Vanavond houd ik het simpel: gekookte krab, gesmoorde sla, en een zure soep die ik vanochtend heb gemaakt. ” Ik wees naar een kom soep met dikke vetlagen rond de rand.
“Zie je dit? Dat is een goed teken. Het betekent dat we het vet kwijtraken als het in de koelkast staat. ” Ik zette de soep in de magnetron.
“Drie minuten, en hij is warm. ”
Terwijl de soep opwarmde, ging de chat verder over de steminstellingen. “Mevrouw Bleu, ik zag dat je de stem veranderde naar Canadees Frans,” zei ik. “Als je Frans typt, spreekt de bot Frans.
Wil je dat? ” Ze typte: “Ja, dank je. ” Ik grinnikte. “Dus als je een Cantonese vloek in het Frans typt, klinkt het behoorlijk raar.
” De chat lachte mee. “ Spring Box zei: “Je krab ziet er heerlijk uit. ” Ik knikte. “Dank je.
Deze krab heeft veel vlees, vooral in het lijf. De poten zijn lekker, maar dit—” ik wees naar het rompgedeelte—“dit is het echte werk. De gouden stukken. ”
Ik dompelde de slablaadjes in kokend water.
“Korte blanch, heel simpel, en klaar. ” Daarna legde ik de krab op een dienblad en zette hem in de oven om op te warmen. “Ik wil hem niet te lang garen, anders wordt het vlees taai. Drie minuten is genoeg.
” De chat bleef testen met de stemmen, en ik bleef ze verfijnen. “Jack, je stem is nu Engels en mannelijk. Probeer maar wat te typen. ” Even later klonk er door de speakers:“Dit is een voorbeeld van mijn stem.
” Precies zoals het moest zijn. De magnetron piepte. Ik haalde de soep eruit en roerde door de vette rand. “Deze soep is twee nachten geleden gemaakt,” zei ik.
“Het zit vol varkensvlees en zuur. Het is een echte troostmaaltijd voor koud weer. ” Ik schonk een kom voor mezelf in en zette hem op tafel. De krab kwam uit de oven, dampte, en zag er perfect goudbruin uit.
Ik legde het op een groot bord naast de slablaadjes. “Oké, vanavond eten we. ” Ik ging zitten en keek naar de camera. “ Is er iemand die vragen heeft over de krab of over de stemmen?
”
De chat bleef doorpraten over de TTS-functies. Een kijker vroeg: “Kun je de overlay uitleggen? ” Ik wees naar het scherm. “Dit is een overlay voor mijn stream.
Ik heb hier snelkoppelingen staan, dus als iemand ‘welkom’ typt, kan ik met één klik een standaardbericht sturen. Handig, toch? ” Ik nam een hap van de krab en knikte goedkeurend. “Zacht, zoet, en sappig.
Dit is echt iets speciaals uit onze regio. ”
Ik wees naar de krabpoten. “Deze poot alleen al is bijna zeven inch lang. Kun je geloven dat dit maar een klein deel van de hele krab is?
” De chat reageerde met verwondering. “Het vlees zit vooral hier in het lijf,” zei ik. “De poten zijn lekker, maar dit is het echte werk. Als je dit ooit in Vancouver probeert, bestel dan gerust de BC-krab.
Je zult niet teleurgesteld zijn. ” Ik nam nog een hap en wees naar de slablaadjes. “Simpel, maar perfect naast de rijke krab. ” De soep was nog heet, dus ik blies er voorzichtig op.
“Deze soep houdt me warm, zelfs middernacht. ”
De chat kreunde met de stemmetest. “Hoe klink ik nu? ” vroeg iemand.
Ik luisterde even. “Klinkt goed. Vrouwelijk Kantonees, zoals je wilde. ” Even later:“Nu is het mannelijk Engels.
Perfect. ” Ik glimlachte. “Zie je hoe handig dit is? Elke kijker kan zijn eigen stem kiezen.
Het is alsof we samen in de keuken staan. ”
Ik nam nog een hap van de krab. De soep was inmiddels afgekoeld tot precies de juiste temperatuur. Ik dronk een lepel vol en knikte.
“ Zuur, hartig, en rijk. Precies hoe ik het wilde. ” De klok tikte door naar één uur‘s nachts. De chat bleef actief, genietend van de gezelligheid.
Ik keek naar het bord voor me: de krab, de slablaadjes, en de kom soep. Een eenvoudige maaltijd, maar precies wat ik nodig had. “Dit,” zei ik tegen de camera, terwijl ik een stuk krab omhoog hield, “is het leven. Eten, praten met jullie, en genieten van wat onze regio te bieden heeft.
” Ik nam nog een hap, en de chat bleef doorpraten over de stemmen en de krab. De nacht ging verder, en de keuken voelde warm en levendig. “Nog vragen? ” vroeg ik.
“Niemand? Oké, dan blijf ik hier nog even hangen. ” Ik leunde achterover en nam nog een slok soep. De krab was bijna op, en de slablaadjes waren opgegeten.
Het was laat, maar ik voelde me voldaan. Een goede maaltijd, goed gezelschap, en het plezier van het delen met de mensen achter de schermen. Precies zoals het hoorde te zijn.
