Magda dolała oliwy do ognia. „Zabieram dzieci na studia do Londynu” – powiedziała, a jej głos ciął powietrze jak nóż. Robert wszedł do pokoju z Alicją, ale Lidzia nagle odwróciła się do niego. „Zmusił mnie do rozwodu” – wyszeptała, a lekarz odwrócił się do Roberta z papierami w ręku.
Alicja leżała na stole do badań, płacząc niepocieszenie, a szpitalny korytarz aż huczał od napięcia. Robert warknął do telefonu: „Jadę do biura natychmiast”. Tam czekał na niego dyrektor finansowy Andrzej, który wyczytał mu prosto z faktur: ponad 850 000 zł przelanych ze wspólnego konta na osobiste, 60 000 zł na zakupy, 40 000 zł na biżuterię, 20 000 zł zaliczki na mieszkanie. „Mamy pełnomocnictwo do sprzedaży z pana podpisem” – powiedział kupujący, który właśnie wpłacił 20 000 zł zadatku.
Kara w wysokości 4 milionów złotych, zablokowane konta, pozew sądowy. Robert odwrócił się do Alicji, a jego wzrok mówił wszystko. Zosia przyciskała twarz do okna, a Antek zapytał: „Czy tata ma taki deszcz? ”.
Wujek Nick pochylił się do dzieci, a Robert chwycił kluczyki do samochodu. „Robert, czy możesz przyjechać do szpitala? ” – usłyszał w słuchawce i wybiegł. W gabinecie mecenas Paweł odłożył papiery do szafki.
„Przemiana Alicji była najtrudniejsza do zniesienia” – powtarzała Magda, ale Robert już wiedział. Wyszedł do swojego mieszkania, a ciepłe, pachnące deszczem powietrze wpłynęło do środka. Alicja manewrowała wózkiem do sklepu, a Hanna odprowadziła ją do drzwi. „Wyjeżdżam na dobre z powrotem do Stanów” – powiedziała, a Robert został sam z myślą, że jego analityczny umysł, kiedyś używany do śledzenia trendów rynkowych, teraz służy tylko do unikania literówek w raportach.
„Do widzenia, panie Robercie” – usłyszał, gdy mecenas zamknął teczkę. Wziął głęboki oddech, wypełniając płuca słodkim wolnym powietrzem, i wrócił do swojego biurka, do życia, które wybrał i przegrał. Ale zanim zdążył usiąść, telefon znów zadzwonił.
„Mamy nowe dowody” – powiedział Andrzej, a w jego głosie słychać było coś, czego Robert nie potrafił zidentyfikować.
