Het restaurant was van het soort waarbij de waterglazen al meer kostten dan een maand boodschappen voor twee mensen, en de kroonluchters leken weggerukt uit een of ander oud kasteel in Frankrijk of Oostenrijk. Ik droeg mijn marineblauwe blouse, die met de kleine parelknopen, die ik had bewaard van Arthurs begrafenis. Hij zat nog steeds perfect. Mijn haar had ik gedaan zoals hij het vroeger graag zag.
Een beetje volume aan de zijkanten, bovenop.
