Kacper Wolański przeciągnął się na lotnisku, wciąż czując na skórze malediwskie słońce. Dwa tygodnie z Adrianną, szampanem i zachodami słońca – tak wyobrażał sobie idealne życie. Adrianna dogoniła go, cmokając z niezadowoleniem. – Czemu tak pędzisz?
Mam szpilki. – Uśmiechnęła się zalotnie, a on poczuł, że świat należy do niego. – Na pewno o niebo lepiej niż z tą twoją brzydką żoną, prawda? – rzuciła, a Kacper tylko się roześmiał.
Wyszli z lotniska, gdzie czekał już asystent Piotr. W limuzynie Adrianna przeglądała Instagram. – Koleżanka napisała: „A twój mąż nie jest przypadkiem żonaty? ” – prychnęła.
Kacper wzruszył ramionami. – Zazdrość. – A właśnie, twoja żona nie miała rodzić? – zapytała.
Kacper zesztywniał. Sprawdził telefon. Matka dzwoniła wiele razy, ale on nie odbierał. Od Julii – ani jednej wiadomości.
– Jakoś w tych dniach – mruknął. – Matka na pewno sobie poradziła. Odwiózł Adriannę do jej apartamentu. – Zostaniesz dziś ze mną?
– zapytała, obejmując go. – Najpierw muszę sprawdzić firmę – odpowiedział. – To przyjedź wcześnie. Kacper wsiadł do samochodu.
– Do domu rodzinnego – rzucił. W rezydencji matka powitała go z uśmiechem. – Ale schudłeś i opaliłeś się. – Wszystko w porządku – zapewnił.
– A w domu nic się nie działo? – zapytał od niechcenia. Bożena zawahała się na moment. – Ależ skąd.
– Po chwili dodała: – Synu, Julia urodziła. Chłopca. 3,2 kg. Kacper zamarł.
– Przekazałaś jej dokumenty rozwodowe? – Tak, ale ta uparta nie chce podpisać. Chce, żebyś przyjechał osobiście. – Gdzie jest dziecko?
– W centrum opieki „Raj Aniołka”. Kazałam ją tam umieścić. Kacper wstał. – Pojadę tam.
Zabiorę dziecko, a ją wyrzucę. W centrum pokój Julii był pusty. Opiekunka wyjaśniła, że Julia wypisała się dwa tygodnie temu, zabierając dziecko. – Zostawiła coś dla pana – powiedziała, podając mu kopertę.
W środku były podpisane papiery rozwodowe, dysk i kartka: „Kacprze, otwórz dysk i posłuchaj. To mój pierwszy prezent dla ciebie”. W recepcji Kacper odtworzył nagranie. Usłyszał głos matki: – Julio, to jest pozew rozwodowy.
Podpisuj szybko. – A gdzie jest Kacper? – zapytała Julia. – Kacper jest zajęty.
Nie ma czasu na takie drobiazgi. Podpisuj. – Prawo do opieki nad dzieckiem przypada Kacprowi. Spotkania raz w miesiącu, za zgodą rodziny.
– Dlaczego? – zapytała Julia. – Bo tak. Jeśli nie podpiszesz, nie zobaczysz dziecka.
Przylazłaś z biednej rodziny i śmiesz rościć sobie prawa? – Wręczyła jej czek na 150 000 zł. – Weź i znikaj. Julia wybuchnęła śmiechem.
– Moje trzy lata, dziecko, które urodziłam ryzykując życiem, są warte 150 000? Nie podpiszę. Powiedz Kacprowi, żeby sam przyszedł. – Ty wstrętna suko!
– krzyknęła Bożena. Nagranie się skończyło. Kacper siedział nieruchomo. W głowie mu huczało.
Jego matka upokorzyła Julię, a on w tym czasie bawił się na Malediwach. Przypomniał sobie, jak wyrzucił ją z firmy, gdy była w ciąży. Wtedy jej serce umarło. Wybiegł z centrum.
– Piotrze, zbadaj wszystko. Gdzie jest Julia, co robiła, z kim się spotykała. I jak żyła przez ostatnie trzy lata. Piotr skinął głową.
W tym samym czasie po drugiej stronie miasta Julia w eleganckim kostiumie siedziała w biurze naprzeciwko mężczyzny. – Jesteś pewna swojej decyzji? – zapytał. – Tak.
Czas zebrać żniwo. Julia była jedyną córką Henryka Borowieckiego, prezesa grupy Gwiazda Morza. Porwano ją jako dziecko, a rodzina szukała jej przez 25 lat. Brat Dawid odnalazł ją dwa tygodnie temu.
Teraz wracała do prawdziwej rodziny. – Spraw, żeby zapłacili za to, co zrobili – powiedział Dawid. – To oczywiste. W rezydencji Borowieckich Henryk ze łzami w oczach przywitał córkę.
– Podobna do matki. – Ojcze, to mój syn. Antek Borowiecki. Nie nosi nazwiska Wolański.
Julia opowiedziała ojcu o trzech latach upokorzeń. O tym, że Kacper ożenił się z nią dla horoskopu, że zdradzał ją z Adrianną, że zostawił ją samą w szpitalu, a matka próbowała ją wykupić za 150 000 zł. – Zniszczymy ich – obiecał Dawid. Julia zaczęła nowe życie.
Dawid zebrał tajemnice handlowe grupy Wolański. – Jeśli to opublikujemy, stracą setki milionów. – Zdecydowałam. Wyślę im prezenty, kawałek po kawałku.
Pierwszym prezentem było nagranie z Bożeną. Trafiło do internetu. Drugim – tajemnice handlowe, które kosztowały Kacpra wielki projekt. Trzecim – dowody na zdradę Adrianny.
Kacper zobaczył wideo, na którym Adrianna całuje Borysa Zarębę. Wpadł do jej apartamentu. – Wyjaśnij to! – To nieporozumienie!
– krzyczała. – Zerwałam z nim, gdy cię poznałam. – Data sprzed dwóch miesięcy! – Kacper kopnął ją i wyszedł.
Został sam. Firma tonęła, matka narzekała, Adrianna okazała się oszustką. Przypomniał sobie o synu. Pojechał pod rezydencję Borowieckich i uklęknął.
– Julio, oddaj mi dziecko! Julia wpuściła go do środka. – Usiądź. – Spojrzała na niego z chłodem.
– Jak ma na imię? – zapytał. – Antek Borowiecki. – Powinien być Wolański!
– Jakim prawem? Gdzie byłeś, gdy się rodził? Gdy płakał w nocy? Człowiek, który nie zna własnego dziecka, nie jest ojcem.
– Wiem, że zawiniłem. Spełnię każde żądanie. Oddaj mi dziecko. – Myślisz, że jesteś w pozycji do negocjacji?
To ja ujawniłam twoje tajemnice. Nagranie z matką? Też ja. Wideo z Adrianną?
Moja robota. – To wszystko ty? – Tak. I to nie koniec.
Odbiorę każdy dług z odsetkami. – Co zamierzasz? – Sprawię, że poczujesz, jak to jest być deptanym. – Ochroniarze wyprowadzili go.
Trzy dni później wybuchł skandal z łapówką ojca Kacpra. Henryk Wolański został aresztowany. Bożena błagała syna o pomoc. Kacper zadzwonił do Julii.
– Przepraszam. Wybacz mi. – Czekałam na te słowa, ale nie po to, by ci wybaczyć. Podpiszę rozwód.
Dziecko zabieram. A ty nie licz na spokój. – Rozłączyła się. Julia podpisała papiery.
Zaznaczyła, że nie chce ani grosza z majątku Kacpra. Chciała tylko dziecka i jego upadku. Kacper pił w biurze. Matka zadzwoniła: – Adrianna nas okradła i uciekła!
W domu zniknęły pieniądze i biżuteria. Kacper pojechał do apartamentu Adrianny – było pusto. Właściciel powiedział, że uciekła. Kacper zaśmiał się gorzko.
Porzucił żonę dla kobiety, która go zdradziła i okradła. Piotr poinformował go, że grupa Gwiazda Morza przejęła 35% udziałów i że Julia zaprasza go na konferencję prasową. Na konferencji Julia w białym kostiumie ogłosiła przejęcie grupy Wolański. Dziennikarze pytali o nagranie.
– To ja nagrałam, gdy teściowa próbowała mnie zmusić do rozwodu. – Jak ocenia pani to małżeństwo? – To były najciemniejsze trzy lata mojego życia. Byłam tylko pionkiem w grze.
Ale dzięki temu mam syna. A pan Wolański? Życzę mu szczęścia. Jesteśmy obcymi ludźmi.
Kacper siedział w kącie. Po konferencji zadzwonił. – Julio, zacznijmy od nowa. – Nie dzwoń więcej.
To koniec. – Rozłączyła się. Kacper stał przed hotelem, czując się potwornie zmęczony. Julia zaczęła nowe życie.
Dawid przyniósł jej akta ojca Kacpra. – Henryk Wolański zlecił zabójstwo właściciela zakładu. – Ujawnij to. Kto zawinił, musi ponieść karę.
Henryk został aresztowany. Bożena trafiła do szpitala. Kacper stał się pośmiewiskiem. Adrianna zadzwoniła, chwaląc się zaręczynami z Borysem.
Kacper tylko się roześmiał. Julia otrzymała list od Kacpra: „Pozwól mi zobaczyć dziecko. Będę patrzył z daleka”. Zgodziła się.
W parku Kacper zobaczył syna. – Mój syn. Widzę go pierwszy raz. – Uklęknął.
– Synku, tatuś przeprasza. Nie bądź taki jak ja. – Czas minął – powiedziała Julia. – Dziękuję.
– Kacper odszedł. Po chwili wrócił. – Adrianna jest w ciąży. Zdradziła mnie z Borysem, a gdy ten ją zostawił, wróciła do mnie.
To nie moje dziecko. Chciałem, żebyś wiedziała, że nie jestem takim człowiekiem. – To nie moja sprawa. – Po prostu chciałem, żebyś wiedziała.
Kacper odszedł. Julia wzięła dziecko na ręce. – Nie płacz. Mama jest tutaj.
Kacper zmienił się. Przestał obwiniać świat. Pomagał w firmie, opiekował się matką. Pewnego dnia Dawid wezwał go do siebie.
– Zostaniesz prezesem grupy Wolański. To decyzja Julii. Antek potrzebuje ojca. Ale podpiszesz umowę.
Bez udziałów, pod kontrolą. Jeśli zawiedziesz, stracisz wszystko. Kacper podpisał bez wahania. – Przekaż Julii, że dziękuję.
– Podziękowaniem będzie to, że zaczniesz żyć jak człowiek. Kacper pracował ciężko. Firma odzyskiwała siły. Bożena po wyjściu ze szpitala przestała być arogancka.
Julia awansowała na wiceprezesa. W dniu inauguracji dostała kwiaty od Kacpra. – Gratuluję. – Dziękuję.
– Julio, mogę przyjść na pierwsze urodziny Antka? – W sobotę o trzeciej. Kacper przyszedł z zabawkami. Patrzył na syna ze łzami w oczach.
– Jest podobny do ciebie. – Wszyscy mówią, że do brata. – Dziękuję, że pozwoliłaś mi go zobaczyć. – Możesz przychodzić raz w miesiącu.
Tylko patrzeć. – Dziękuję. – Nie dziękuj. Dziękuj sobie.
Gdybyś się nie zmienił, nie pozwoliłabym. Kacper regularnie odwiedzał Antka. Gdy dziecko zachorowało, został całą noc w szpitalu. Gdy Antek się przewrócił, natychmiast go pocieszył.
Julia widziała, że się zmienia. Pewnego dnia zadzwonił szpital. – Adrianna Lisowska jest w ciężkim stanie. Prosi o panią.
Julia poszła. Adrianna była wychudzona. – Umieram. Borys mnie zostawił, straciłam dziecko, zdrowie.
Nie mam nikogo. – Przepraszam. – Julia zapłaciła rachunki. – Jak wyzdrowiejesz, wyjedź i nie pokazuj mi się więcej.
– A Kacper? – Ma się dobrze. Nie jesteś warta nawet nienawiści. Julia wyszła.
Poczuła, że nienawiść odchodzi. Na drugie urodziny Antka Kacper przyszedł z tortem. Bawił się z synem. Dawid zapytał: – Wybaczysz mu?
– Przebaczenie to nie brak nienawiści, ale gotowość do rozpoczęcia od nowa. Wieczorem Kacper powiedział: – Julio, kocham cię. Wiem, że nie mam prawa, ale musiałem to powiedzieć. – Panie Wolański, dałam panu szansę dla Antka.
I dla siebie. Ale tylko jedną. – Obiecuję. – W przyszły weekend idziemy do zoo.
Pójdziesz z nami? – Oczywiście. Od tego dnia Kacper był częściej obecny. Wysyłał jej wiadomości, dbał o nią.
Gdy matka Kacpra dostała zawału, Julia przyjechała do szpitala. Bożena przeprosiła ją przed śmiercią. – Julio, przepraszam. Byłam okropna.
Pozwól Kacprowi widywać Antka. – Dobrze. Bożena umarła. Na pogrzebie Julia była.
Kacper kupił dom blisko niej. – Czy dasz mi jeszcze jedną szansę? – Widziałam, jak się zmieniłeś. Ale nie jestem gotowa.
– Będę czekać. Trzy lata później Julia pracowała w gabinecie. Antek wbiegł. – Mamo, tata zabierze mnie do wesołego miasteczka.
Pójdziesz? – Może pójdziesz sam? – Ale ja chcę z tobą. – To pójdziemy we trójkę – powiedział Kacper, wchodząc.
W wesołym miasteczku Antek biegał, a Kacper za nim. W restauracji kelner powiedział: – Państwa rodzina wygląda pięknie. – Kacper szepnął: – Nie zaprzeczyłaś. – Czemu?
– Że jesteśmy rodziną. – Kacper wyjął pierścionek. – Julio, wyjdziesz za mnie? – Wiem, jaki byłem.
Ale chcę być dla was schronieniem. – Antek zapytał: – Mamo, chcesz mieszkać z tatą? – A ty? – Tak!
– Julia wzięła pierścionek. – Załóż mi go. Kacper założył jej pierścionek, a goście klaskali. Wieczorem Kacper objął ją.
– Dziękuję za drugą szansę. – Dałam ją, bo zobaczyłam, że się zmieniłeś. – Poświęcę resztę życia, by to udowodnić. Trzy lata później na jubileuszu grupy Gwiazda Morza Julia w czerwonej sukni stała na scenie.
Kacper trzymał Antka. – Tato, mama jest piękna. – Tak. – Wujek Dawid mówił, że kiedyś dokuczałeś mamie.
– Tatuś był złym człowiekiem. Teraz staram się być lepszy. – Ja też pomogę. Julia zeszła ze sceny.
– Jak poszło? – Idealnie. – Moja żona jest najlepsza. – Mamo, jestem głodny.
– Chodźmy. Rodzina ruszyła w stronę stołu. Dawid i Sylwia patrzyli na nich z uśmiechem. – Po burzy zawsze wychodzi słońce.
– A kiedy dla nas? – roześmiał się Dawid. Julia siedziała w kącie, obserwując wszystko. Przypomniała sobie rozpaczliwe noce.
Teraz miała rodzinę, która ją kochała. – Mamo, o czym myślisz? – O tym, jaka jestem szczęśliwa. – Ja też.
– Kacper ścisnął jej dłoń. – Dziękuję. – Nie ma za co. Przed nami tyle lat.
– Tak. Bądźmy szczęśliwi. Za oknem wystrzeliły fajerwerki, rozświetlając nocne niebo.
