Ik zet de drie schalen klaar en een soepkom, zoals ik dat elke keer doe. Maar vandaag is het geen gewone maaltijd. Vandaag eet ik iets waar ik normaal niet aan durf te denken vanwege de prijs. Ik blancheer de Chinese sla, felgroen en knapperig.
Daarna komt het belangrijkste deel: de gestoomde eieren. Twee soorten eiwitten in één gerecht. De dooiers van gezouten eendeneieren, felgeel en bros, hak ik fijn en meng ik door de losgeklopte kippeneieren. Het eiwit van diezelfde gezouten eendeneieren klop ik er ook doorheen.
Dat zoute is alles wat je nodig hebt voor de smaak, geen extra zout nodig. Ik strooi er lente-uitjes over en zet het gerecht op tafel. Naast de eieren staat een bakje met de kip van gisteren. Zelfgemaakte, versnipperde kip.
Daarbij wat gefermenteerde groenten, een Cantonese klassieker, met wortels erdoor. Alles door elkaar, de zoete en zure smaken, het sesamzaadolie, de sojasaus, de honing. Het is een typisch zomergerecht, maar het kost bijna twee uur om te maken. Bijna al die tijd gaat zitten in de kip.
Ontdooien, marineren, stomen en daarna versnipperen. Sommige mensen blancheren de kip in water, maar dan verlies je alle smaak en al het vocht. Stomen duurt langer, maar dan blijft al het sap in het vlees. Het resultaat is totaal anders.
En dan de soep. Kruidensoep, zoals alleen mijn moeder die maakte. Ik doe even een stapje achteruit om een foto te maken van het geheel. Drie gerechten en één soep.
Dat is vandaag mijn presentatie. Ik ga kort livestreamen. Niet om te koken, zoals iedereen gewend is, maar gewoon om te eten. Veel volgers zullen afhaken als ze horen dat ik niet kook.
Maar ik heb hier een reden voor. Dit is een zeldzame kans voor mij. Ik hou van dit eten, maar het is simpelweg te duur om vaak te eten. Ik probeer de chat aan de praat te krijgen, maar de techniek werkt niet mee.
De tekst-naar-spraak wil niet aan. Ik rommel wat met de instellingen. “Hebben jullie zin om te gamen vandaag? ” lees ik in de chat.
“Word wakker, TTS. ” Ik klik wat heen en weer, maar er komt geen geluid uit mijn computer. Ik weet dat ik de juiste instellingen heb aangezet, maar niks werkt. Uiteindelijk krijg ik het voor elkaar, net op het moment dat de chat ongeduldig begint te worden.
“Eindelijk,” mompel ik. Ik kijk naar mijn bord en leg uit waarom ik zo weinig stream. Ik ben bezig met het opzetten van een nieuwe caféstroom met muziek van The Beatles. Ik was online op zoek naar nummers en toen bedacht ik me ineens: als ik toch zoek, kan ik net zo goed mijn maaltijd opwarmen in de magnetron en gewoon eten terwijl ik werk.
Waarom zou ik wachten? Ik kan dit eten en tegelijkertijd mijn stream opbouwen. Ik wil ook mijn nieuwe app instellen. Er zitten knoppen in waarmee ik commando’s kan geven, clips kan maken en geluidsmeldingen kan toevoegen.
Ik kan er zelfs mijn uitzending mee bedienen, al moet ik die nog koppelen. Het is een mooie tool, veel beter dan wat ik hiervoor had. Al mijn telefoon bevat geen enkel geluidsbestand, dus die meldingen moet ik later nog instellen. Ik zet de camera aan en iemand in de chat vraagt of ik van stem kan veranderen.
“Je klinkt als een baby,” schrijf ik terug. Er wordt gevraagd of ik een andere taal of accent kan kiezen in de instellingen. Ik blader door de opties. Engels uit Nigeria, Engels uit de VS, Engels uit het VK, Filipijns, Fins, Frans, Canadees Frans, Kantonees, Hindi, Indonesisch, Japans, Cambodjaans, Laotiaans, Lets, Noors, Pools, Portugees, Roemeens, Spaans, Zweeds, Pakistaans, Vietnamees.
“Welke wil je? ” vraag ik. De chat zegt: Kantonees. Ik klik door de voorbeelden.
“Dit is een voorbeeld van mijn stem. ” De eerste is een jongensstem. De tweede ook. De derde klinkt eindelijk als een meisje.
“Wil je deze? ” vraagt iemand in de chat. Ja. Ik kies een mannenstem, maar de chat zegt: “Nee.
”
Ik lach en blijf door de opties klikken. De zesde stem klinkt interessant. “Nee. ” De zevende is weer een vrouw.
“Geen vrouw,” zeg ik. Ik ga verder, achtste, negende. Blijkbaar blijven de voorbeelden terugkomen als vrouwelijke stemmen. De chat blijft “nee” zeggen.
Ik zit daar, voor mijn drie gerechten en de soep die steeds kouder wordt, terwijl ik door de stemmen klik. De kip wacht. De eieren wachten. De soep wacht.
En ik weet niet eens wat ik wil.
