Ik had drie gerechten en een soep voor me staan, klaar om op te eten, maar eerst moest ik even iets rechtzetten. De groenten had ik geblancheerd, Chinese sla, lekker groen. Het eergerecht was een gestoomd ei, maar niet zomaar een. Twee soorten eiwit, dat was het idee.
Eiwit van kip en eiwit van eend. Je snijdt die gezouten eende-eidooiers fijn en mengt ze door het ei, en het eiwit van die gezouten eendeneieren klop je door de gewone kippeneieren. Het zout van die eendeneieren is alles wat je nodig hebt voor de smaak. Even stomen en afwerken met lente-ui.
Daarnaast had ik de restjes van gisteren: zelfgemaakte kip, uit elkaar geplukt, met gefermenteerde groenten uit Kanton en wortels. Alles door elkaar gemengd met een speciale, geheime saus. Zoetzuur, een vleugje sesamolie, dan de zoute saus, dan de honing. Het is een typisch zomergerecht, maar het kost twee uur om te maken.
Het meeste zit ‘m in de kip: ontdooien, marineren, stomen, uit elkaar plukken en mengen met die saus. Je moet het in een grote batch maken en dan porties pakken wanneer je wilt eten. Ik stoom de kip liever dan dat ik hem blancheer. Bij blancheren verlies je alle smaak en al het vocht gaat het water in.
Stomen duurt langer, maar dan blijft de kipsmaak behouden. Het is anders, niet droog. En dan de soep. Kruidenbouillon, Kantonese stijl.
Ik was eigenlijk niet van plan om te koken vandaag. Ik had geen zin om veel te doen, dus dit leek me makkelijk: opwarmen en eten terwijl ik doorwerk aan de muziekstream die ik aan het opzetten was. The Beatles-caféstream. Ik was aan het rondzoeken op het web om hun nummers erin te zetten.
Het is een zeldzame kans dat ik dit eet. Dit is luxe, dit is duur. Ik hou ervan, maar het is gewoon te prijzig. Ik dacht: misschien ga ik kort live en deel ik wat ik eet, want dit krijgt niet iedereen te zien.
Maar eerst moest ik de chat aan de praat krijgen. Ik had de text-to-speech aangezet, of dat dacht ik tenminste. Er was geen geluid. Ik zat te prutsen met de instellingen, heen en weer, terwijl de kijkers langskwamen.
Iemand vroeg welke games ik vandaag speelde. Iemand anders zei dat ik de TTS wakker moest maken. Ondertussen stond het eten voor me koud te worden. En toen wilde iemand dat ik mijn stem veranderde.
Een kijker, WT205, vroeg of ik een andere stem kon kiezen voor de text-to-speech. Ik had allerlei opties: Nigeriaans Engels, Amerikaans Engels, Brits Engels, Filipijns, Fins, Frans, Canadees Frans, Kantonees, Hindi, Indonesisch, Japans, Khmer, Laotiaans, Lets, Noors, Pools, Portugees, Roemeens, Spaans, Zweeds, Pakistaans, Vietnamees. Hij wilde een Kantonees meisje. Ik probeerde de stemmen uit, één voor één, terwijl hij Ja of Nee zei.
De ene klonk als een man, de andere als een vrouw. Hij zei Nee tegen alles wat ik probeerde. En het eten stond er maar, drie gerechten en een soep. En ik maar stemmen testen, terwijl die Kantonese kip en dat gestoomde ei en die kruidenbouillon op me wachtten.
Ik vroeg hem welke hij dan wilde, terwijl ik de zoveelste stem probeerde: “Deze? ” En hij zei weer Nee.
