Ik had mezelf eindelijk overgehaald. Nog een paar minuten en ik zou live gaan, maar eerst moest ik dit bord zien te redden. Drie gerechten en een soep, zoals het hoort bij een echte Kantonese maaltijd. En de ster van de avond: gestoomd ei met twee soorten eiwit – van kip en van eend.
Ik sneed de gezouten eendeneidooiers fijn en mengde ze door het kippenei. Het eiwit van de gezouten eend ging erbij, en het zout uit die dooiers was genoeg om het hele gerecht op smaak te brengen. Het is een typisch zomergerecht, zoetzuur met een vleugje sesamolie, en het kost makkelijk twee uur om te maken. De meeste tijd gaat zitten in de kip: ontdooien, marineren, stomen, en daarna uiteindelijk uit elkaar trekken tot draadjes, gemengd door een geheime zelfgemaakte saus.
Stomen duurt langer dan blancheren, maar het houdt al het vocht en de smaak vast, en dat is het waard. Naast de gestoomde eieren stond een schaal met zelfgemaakte gesneden kip en gefermenteerde groenten, met wortels. Alles door elkaar gemengd. Daarnaast een dampende kom Kruidenbouillon, de klassieke Kantonese soep.
Drie gerechten, één soep. Een luxe maaltijd, vond ik, veel te duur om zomaar vaak te eten. Dit was een zeldzame kans en ik wilde ervan genieten. Het probleem was alleen: ik was niet van plan om te koken.
De bedoeling was om kort live te gaan, gewoon te eten en ondertussen te werken aan de voorbereidingen voor een nieuwe stream, een muziekcafé met Beatles-nummers. Ik had die ochtend zitten zoeken op het web om de juiste afspeellijst samen te stellen. En toen dacht ik: waarom zou ik wachten? Ik kan gewoon gaan zitten, eten en ondertussen alles regelen.
Maar zodra ik live ging, liep alles mis. De app voor tekst-naar-spraak deed het niet. Ik drukte op de knoppen, zette de functie aan en uit, herstartte alles. Geen geluid.
Ik zat te rommelen met de instellingen terwijl de kijkers langzaam binnen druppelden. Er verschenen berichten in de chat: “Welke games speel je vandaag? ” en “Word wakker, TTS. ” Iemand vroeg of ik mijn stem wilde veranderen.
Een andere kijker stelde voor om een andere taal te proberen. Ik klikte door de opties heen, op zoek naar een mannelijke stem. De eerste voorbeelden waren allemaal vrouwelijk. “Dit is een voorbeeld van mijn stem,” zei de robot herhaaldelijk, terwijl ik door de keuzes bladerde.
De kijkers moesten lachen. Ik vroeg aan een van hen of hij deze stem wilde, en het antwoord was kort en droog: “Nee. ” Ik probeerde de volgende stem, en opnieuw een “Nee. ” Ik bleef de lijst afgaan, maar elke stem die ik vond, was weer een vrouwelijke.
Ondertussen was mijn bord met eten aan het afkoelen. Ik zat daar, met drie heerlijke gerechten en een soep die ik zelden kon eten, terwijl ik probeerde een robotstem te vinden die iemand in de chat beviel. Ik had me zo verheugd op dit moment, op deze bijzondere maaltijd, en nu zat ik te worstelen met instellingen en geluidsbestanden. Mijn telefoon had geen enkele geluidsclip, dus ik kon zelfs geen meldingsgeluiden instellen voor nieuwe volgers of abonnees.
Ik bleef klikken. “Dit is een voorbeeld van mijn stem. ” Weer een vrouw. “Dit is een voorbeeld van mijn stem.
” Weer vrouw. De kijkers gaven suggesties, ik probeerde ze uit. Uiteindelijk vond ik er een die überhaupt anders klonk. Ik vroeg aan de kijker die om een mannelijke stem had gevraagd of deze het was.
Het antwoord was opnieuw: “Nee. ”
Ik zat daar, in Vancouver, met een bord vol eten dat steeds verder afkoelde, en ik besefte dat ik de avond had willen besteden aan het genieten van een zeldzame luxe maaltijd, maar in plaats daarvan zat ik te vechten met technologie die niet wilde meewerken. De maaltijd die ik had klaargemaakt – de gestoomde eieren, de gemengde kip met groenten, de geurige kruidenbouillon – wachtte op me. Maar mijn aandacht was verdeeld, en de chat wachtte op een stem die ik maar niet kon vinden.
Uiteindelijk gaf ik toe. Ik sloot de instellingen af en richtte me weer op het bord voor me. De eieren waren inmiddels lauwwarm, maar nog steeds smaakvol. Ik nam een hap en hoorde de chat weer opleven.
Misschien was het niet perfect, maar ik had drie gerechten en een soep, en dat was waar het om ging.
