Ik zat thuis, met een bord vol eten voor me, en ik probeerde een livestream te doen. Het was de eerste keer dat ik dit deed, vanuit mijn eigen huis, ver weg van de drukte van het centrum waar iedereen met zijn telefoon dezelfde netwerken plat legde. Ik had een goede verbinding geregeld, maar zelfs dan, met zoveel mensen in de menigte, gaat het toch slechter. Dus bleef ik maar binnen, waar het rustig was.
Ik had een heleboel eten voor me klaargemaakt en ik wilde graag laten zien wat er op het menu stond. Het zag er geweldig uit, al die stukken vlees en het sap dat eruit liep. Ik kon het zoute water van de zee al bijna proeven bij het vooruitzicht. Ik pakte een stuk en likte er eerst aan, zo lekker zag het eruit.
Het was een waar vijfsterrenrestaurant, alleen dan thuis, met op de achtergrond muziek. Ik probeerde de muziek niet te hard te zetten, want anders zou je mij horen eten, en dat leek me niet zo fijn voor de kijkers. In plaats van mijn eetgeluiden, konden ze dus genieten van muziek. Ik had er ook daadwerkelijk een licentie voor, dus ik liep geen risico op problemen met copyright, zoals ik die wel zou hebben bij een muziekstream.
Terwijl ik at, stelde iemand in de chat een vraag over een andere streamer die POV-content doet. Hij wilde weten hoe een samenwerking werkt als diegene zijn gezicht niet laat zien. En of ik nog een baan had. Ik antwoordde dat ik er op dit moment niet een had en daarom op dit tijdstip aan het streamen was, op zoek naar iets nieuws.
Ik vertelde dat ik zelfs met een goede verbinding problemen zou krijgen als ik in de menigte bij de festiviteiten was geweest. Te veel mensen die op hetzelfde moment hetzelfde netwerk gebruikten, dat was het probleem. Het was ook de eerste keer voor mij dat ik het op deze manier deed, gewoon thuis, lekker rustig. En toen kwam het gesprek op krabben.
Ik had een verse krab en legde uit dat je in Brits-Columbia alleen de mannelijke krab mag vangen, voor de duurzaamheid. De vrouwtjes zijn er voor de voortplanting. En deze was groot genoeg, meer dan zeven centimeter, gemeten aan één kant van de poten. Het was een flink beest en ik liet hem vol trots zien.
Iemand in de chat vroeg of ik wel eens go-tom ramen had gegeten. Ik moest even nadenken. Ik had wel ramen gegeten, maar ik wist niet wat go-tom was. Pas toen ze het in het Chinees zeiden, wist ik het: het is een bouillon van rundvleesbotten.
Ik had dat inderdaad al eens gehad. Het is heerlijk. Ook over bibimbap werd gesproken, dat ik erg lekker vond. Ik richtte mijn aandacht weer op de krab.
Er lag een deel dat ik wilde gebruiken voor de poten, dat was het beste stuk. Ik begon het open te breken. Terwijl ik bezig was, kreeg ik last van mijn eczeem en ik krabde aan mijn huid. Ik vertelde dat ik ook sardientjes in huis had, die ik erg lekker vond.
En dit, dit was echt krabbenvlees. Geen nepdingen zoals bij de sushi, dit was het echte werk. Ik had ook nog luchtgedroogde zalm, op de Canadese manier, en die was ook geweldig. De tijd vloog voorbij.
Ik genoot van mijn eten en het kletsen met de mensen die meekeken. Het was een fijne, rustige avond. Ik had zelfs geen kaars aangestoken, jammer, maar het was gezellig zo.
Het was een goede eerste keer, thuis, met goed eten en goed gezelschap in de chat.
