Błażej wjechał do garażu, a ja już wiedziałam, że ten wieczór zmieni wszystko. Kazał mi wnieść walizki do pokoju gościnnego, a potem rzucił lekko: „A to kombinacja do jej sejfu”. Stałam za drewnianym parawanem, wstrzymując oddech, gdy jego śmiech odbijał się echem w salonie. To był śmiech, który rozrywał na strzępy resztki mojej miłości do niego.
Wycofałam się po cichu do kuchni, szepcząc do skwierczącego oleju, że już nie będę dłużej jego służącą. Wymówiłam się bólem głowy i poszłam do sypialni, zamykając drzwi na klucz. Wiedziałam, że sejf w szafie kryje coś więcej niż tylko dokumenty. Przeszukałam łazienkę, rozrywając stare kartony, aż znalazłam kluczyk, który kiedyś mi pokazał.
Serce waliło mi jak młot, gdy wkładałam go do zamka. W środku leżała sztabka złota. Sprawdziłam w internecie: ponad 300 zł za gram, czyli wartość przekraczała 150 000 złotych. Nie włożyłam jej z powrotem.
Zamiast tego schowałam ją do różowej walizki Roksany, którą przygotowałam w rogu pokoju. Wiedziałam, że do rana już mnie tu nie będzie. Pani Janina z dołu pomogła mi wynieść rzeczy. „Włóż je do kartonu albo worka na śmieci”, powiedziała stanowczo, a ja pokazałam jej ekran telefonu z aplikacją do zgłaszania przestępstw online.
Błażej błagał: „Kochanie, nie chcę do więzienia”. Wręczyłam mu sztuczny naszyjnik za 20 złotych. „Pasuje do ciebie”, powiedziałam i otworzyłam szeroko drzwi wejściowe, rzucając na stół klucze do domu, samochodu i skutera. W lombardzie na Pradze sprzedawca spojrzał na sztabkę i przyłożył do niej magnes.
Sztabka przywarła. „Złoto nie przywiera do magnesu”, powiedział cicho, a ja poczułam, jak ziemia usuwa mi się spod nóg. Błażej próbował negocjować, ale ja już wiedziałam, że to nie był koniec. Kamil, nasz sąsiad, wszedł do środka i spokojnie powiedział: „Dołożyłem się do remontu ogrodzenia”.
Błażej zbladł, a ja zamknęłam szklane drzwi balkonowe. Limit na karcie był wyczerpany, a on nie miał dostępu do gotówki. W końcu stanął przede mną, łamiącym się głosem: „Chcę wrócić do domu Anieli”. Zaproponował nocleg u kuzyna w Otwocku, ale ja wiedziałam, że to już nie ma znaczenia.
Poszedł do biura, a ja wysłałam wiadomość do Wojtka: „Aniela żąda zwrotu 250 000 złotych”. Defraudacja, fikcyjny remont, straty moralne. Artykuł 284 kodeksu karnego. Dowody wideo z próby włamania do sejfu były gotowe do przekazania śledczym.
Szepnęłam do chłodnego porannego wiatru: „To dopiero początek”.
