W piątek o 7:58 system Vector Consulting włączył się z cichym, mechanicznym westchnieniem. Wiedziałam, że to nie będzie zwykły dzień. Najpierw przyszła wiadomość od Małgorzaty – jej głos był cienki, jakby miała się zaraz załamać. Powiedziała, że wszystkie pliki Kory są przenoszone do strategii.
System po prostu wymienia korę niewiadomską – dodała, ale ja słyszałam coś więcej. To nie były tylko szepty przy ekspresie do kawy. Wiedziałam, że coś się dzieje, że to dopiero początek. Potem Dymitr przeszedł ze swojego biura do biura Małgorzaty.
Wysłał nerwową wiadomość do swojego szefa. Stażysta przewinął do aneksu i westchnął ciężko. Widziałam, jak jego oczy biegają po ekranie, jakby szukał czegoś, czego nie może znaleźć. Ja myślę, że doszło do czegoś poważnego – powiedział cicho do kolegi.
Ale nikt nie chciał mówić głośno. Wszyscy udawali, że to nic, że to tylko rutynowa zmiana. Ja jednak znałam te gry. Przez prawie dwadzieścia lat pracowałam w tej korporacji, w tym biznesie, który kultywował język niejasnych aluzji i alfanumerycznych kodów.
Miałam swoje sposoby. Foldery zagnieżdżone w folderach, nazwane kodami, które tylko ja rozumiałam. Kiedy sytuacja zaczęła się zagęszczać, przeszłam do pliku Północny Horyzont. Wiedziałam, że tam znajdę odpowiedzi.
Tego dnia wszystko zaczęło się od rozmowy z Iną Majewską. Zadzwoniła do mnie o 10:00 wieczorem, ale to było wczoraj. Powiedziała, że potrzebuje mojej pomocy. Że coś się dzieje, że muszę być czujna.
Ina była partnerem do strategicznych zdolności – wiedziała, o czym mówi. Ale szczegóły zostawiła na później. Następnego dnia rano spotkałam się z Małgorzatą. Miała takie oczy, jakby nie spała od tygodni.
„Mam tylko jedno pytanie do Iry
