Ik zet drie kommen op tafel en een dampende soepkom. Drie gerechten, één soep. Voor mij is dit geen gewone maaltijd. Dit is een zeldzame luxe, iets waar ik normaal gesproken te veel geld voor moet neerleggen.
Ik begin met het blancheren van Chinese sla. Lekker fris, die groene bladeren. Maar de echte sterren zijn de eiwitten. Twee soorten eiwit in één gerecht.
Ik pak een gezouten eendenei en breek het open. Die felgele dooier, dat is het beste deel. Fijngehakt en gemengd door het kippenei-mixture. Het eiwit van de eend klop ik door de gewone kippeneieren.
Het zout uit het eendenei is genoeg om het hele gerecht op smaak te brengen. Geen extra zout nodig. Daarna stoom ik het geheel tot een zijdezachte custard, afgemaakt met lente-ui. Naast de gestoomde eieren staat een kom met koude kip.
Die heb ik gisteren gemaakt. Zelfgemaakte draadjes kip, gemengd met gefermenteerde groenten uit Kanton en wortel. Alles door elkaar, met een zoetzure dressing, sesamolie en een vleugje honing. Het smaakt ongelooflijk.
Dit is typisch een zomergerecht, maar het kost veel tijd. Ongeveer twee uur. De meeste tijd gaat zitten in de kip zelf. Ontdooien, marineren, stomen en dan pas uit elkaar trekken.
Het geheim zit in de zelfgemaakte saus. Daarom maak ik het in grote hoeveelheden en vries ik porties in. Zo bespaar ik tijd en geld. Sommige mensen blancheren de kip in plaats van stomen, maar dan verlies je veel smaak.
Alle sappen en oliën trekken in het water. Stomen duurt langer, maar het behoudt de echte kipsmaak, mals en vol. Dan de soep. Kantonese kruidensoep, langzaam getrokken.
Ik pak mijn telefoon om een foto te maken. Vandaag is het een korte stream. Geen koken. Ik eet gewoon mijn eten terwijl ik werk aan een nieuw project.
Ik was eigenlijk bezig met het opzetten van een nieuwe stream voor een muziekcafé. Ik wilde nummers van The Beatles in de achtergrondmuziek verwerken. Tijdens het zoeken op het web dacht ik: waarom zou ik wachten? Ik kan gewoon mijn eten opwarmen, de stream kort aanzetten en ondertussen verderwerken aan de opzet.
Ik was ook bezig met een nieuwe app waarmee ik mijn stream kan besturen. Commandoknoppen, geluidsalerts, clips maken, zelfs het bedienen van OBS via mijn telefoon. Alles moet nog worden ingesteld, maar het werkt beter dan mijn vorige systeem. Er is nog veel werk, maar ik zie het als een leuke uitdaging.
Ik zet de stream aan en zet de camera op het eten. “Welkom, welkom,” zeg ik. Een kijker vraagt welk spel ik vandaag speel. Ik lach.
Geen spel vandaag, alleen eten en wat achtergrondwerk. Dan begint de technische ellende. De chat werkt, maar de TTS, de spraakweergave, doet het niet. Ik hoor geen geluid.
Ik klik op instellingen, schakel dingen in en uit. “Wake up TTS,” typt iemand in de chat. Ik probeer van alles, maar het werkt niet. Eindelijk vind ik het probleem en zet ik de TTS aan.
De chat begint binnen te stromen. “Oh hiya,” zegt iemand. “What games are you playing today? ” vraagt een ander.
Ik schud mijn hoofd. “Geen games vandaag,” zeg ik. “Alleen eten en stream instellen. ”
Dan krijgen we een nieuw onderwerp.
De chat begint over stemmen. “Verander je stem,” zegt iemand. “Welke wil je? ” vraag ik.
“Ik kan US Engels, Brits Engels, zelfs Cantonees of Fins instellen. ” De chat is verdeeld. “Baby girl,” typt iemand. “I don’t understand what you say,” antwoord ik lachend.
Ik laat voorbeelden horen. “This is an example of my voice,” zegt de ene stem. “This is an example of my voice,” zegt een andere. Een kijker wil een mannenstem.
Ik probeer nummer vijf. “Ja, dat is een mannenstem,” zeg ik. “Nee,” typt hij. Ik probeer nummer zes.
“Nee,” zegt hij weer. We blijven heen en weer gaan, stem na stem, totdat het gelach in de chat niet meer stopt. Ik wil net een nieuwe stem proberen als ik me realiseer: ik zit hier mijn avondeten op te warmen, omringd door drie heerlijke gerechten en een dampende soep, maar mijn aandacht is volledig bij een instelling voor een robotstem. De drie gerechten staan koud te worden.
De soep wacht. En mijn plannen voor een rustige eetavond zijn veranderd in een technische speeltuin met een mannenstem die niemand wil.
