Ik zat aan tafel met een dampend bord voor me, het geluid van achtergrondmuziek zachtjes uit mijn speakers. Het was een gewone avond, een livestream waarin ik gewoon at en praatte met wie er meekeken. Buiten was het druk, overal mensen die het vuurwerk wilden zien, maar ik was thuis gebleven. Geen gedoe met slechte verbinding of tegen elkaar aan staan.

“Het is veel beter om dit thuis te eten,” zei ik tegen de kijkers. “Je kunt gewoon je vingers gebruiken, geen tafelmanieren nodig. ”
Ik pakte een stuk krabschaal en hield het omhoog. “Kijk eens aan.
Kijk al dat vlees en sap. Dit is echt krabvlees, geen nepdingen zoals bij de sushi. ”
Iemand in de chat vroeg naar het geluid. “Als het te stil is, hoor je mij eten.
Daarom heb ik muziek aan staan. Ik heb de licentie om deze nummers te draaien, dus geen zorgen over copyright. ”
De chat was rustig, af en toe een vraag. Iemand vroeg hoe het zat met die vriend van me die POV-streams doet, en of we wel eens samenwerkten.
“Ik heb nu geen vaste baan,” zei ik. “Ik zoek nog. Daarom stream ik op dit tijdstip. ”
Ik pakte een ander stuk vlees.
“Wist je dat we in British Columbia alleen mannelijke krabben mogen vangen? Voor de duurzaamheid. De vrouwtjes moeten zich kunnen voortplanten. En deze is groot genoeg, meer dan zeven inch.
”
Er kwam een vraag over ramen. “Go town? Ik ken dat niet onder die naam,” zei ik. “Als je het in het Chinees zegt, weet ik het meteen.
Het is die rundvleesbouillon, toch? Ja, dat heb ik gehad. ”
Ik bleef eten, wees naar de schalen. “We verspillen niets.
Alles ligt hier. Ik ga dit openbreken. ”
Even later krabde ik aan mijn arm. “Ik voel het weer, die eczeem.
Ik heb hier net aan gezeten. ” Een kijker vroeg naar sardines. “Ik heb sardines, ja. En dit is echte krab, geen nep.
De luchtgedroogde zalm is ook goed. Zo zijn we het hier gewend, de Canadese stijl. ”
De avond ging zo door. Eten, praten, muziek.
Een gewone stream, waarin ik gewoon mezelf was. Tot er iets in de chat verscheen dat mijn aandacht trok en ik wist dat de avond niet zo gewoon zou eindigen.


