De drie borden stonden al op tafel en ik kon mijn geluk niet op. Dit was zeldzaam, dit was luxe, dit was eten waar ik normaal alleen maar van kon dromen vanwege de prijs. Ik had besloten om korte tijd live te gaan en te delen wat ik at, omdat ik wist dat dit een uitzondering was. Eerst had ik de Chinese sla geblancheerd.
Daarna volgde het belangrijkste gerecht: gestoomde eieren. Het geheim zat in de twee soorten eiwitten. Ik hakte de zoute eendeneierdooiers fijn en mengde ze door het kippenei. Het eiwit van het zoute eendenei klutste ik door het gewone kippenei.
Het zout van het eendenei was alles wat je nodig had voor de smaak, en als afwerking deed ik er groene ui bij. Daarnaast had ik de zelfgemaakte kip van gisteren, uit elkaar getrokken en gemengd met gefermenteerde groenten uit Kanton en wortels. Alles door elkaar, een typisch zomergerecht vol smaak. Zoet en zuur, de geur van sesamolie, sojasaus, honing.
Het smaakte geweldig. Maar dit gerecht kostte veel tijd, ongeveer twee uur. De meeste tijd ging zitten in de kip. Ontdooien, marineren, stomen, uit elkaar trekken en mengen met een geheime zelfgemaakte saus.
Het was verstandig om een grote portie te maken en er dan per keer een deel uit te halen. Stomen was beter dan blancheren. Bij blancheren verloor de kip zijn smaak, olie en sappen in het water. Stomen duurde langer, maar behield de volle smaak van de kip.
Andere methodes, andere resultaten. En natuurlijk was er de soep. De kruidensoep uit Kanton. Drie gerechten en één soep, dat was vandaag mijn model.
Tijd om te eten. Ik nodigde mensen uit voor een korte stream, geen koken vandaag. Iedereen dacht dan meteen dat ze weg zouden gaan, maar dat was niet de bedoeling. Ik had een zeldzame kans om dit te eten en wilde het gewoon delen.
Maar natuurlijk wilde de technologie niet meewerken. Er was geen geluid, de TTS leek niet te werken. Ik rommelde wat met de instellingen, probeerde het opnieuw en opnieuw, terwijl de chat binnenkwam met berichten. “Wake up TTS.
” Ik vroeg me af waarom het niet wilde werken, terwijl het gewoon aan stond. Na wat gepruts leek het eindelijk te werken. Een kijker vroeg naar welke games ik vandaag speelde. Een ander zei dat TV B girl de beste was.
Ik probeerde de stream op te zetten terwijl de chat doorliep. Ik was eigenlijk bezig met de voorbereiding van een muziekcafé-stream. Ik had The Beatles-songs gezocht en wilde tegelijkertijd eten terwijl ik daaraan werkte. Ik was ook bezig met een app om verschillende commando’s in te stellen.
Knoppen voor clips, geluidsmeldingen, het mixen van geluiden bij elke OBS-scène. Maar ik had dat nog niet helemaal ingesteld. Mijn telefoon had geen geluidsbestanden. Terwijl ik op de camera zat, vroeg een kijker om een stemverandering.
Welke stem wilde je? Er waren talloze opties. Nigeriaans Engels, Amerikaans Engels, Brits Engels, Filipijns, Fins, Frans, Canadees Frans, Kantonees, Hindi, Indonesisch, Japans, Cambodjaans, Laotiaans, Lets, Noors, Pools, Portugees, Roemeens, Spaans, Zweeds, Pakistaans, Vietnamees, Kantonees. En dan was er nog de keuze tussen mannelijk of vrouwelijk.
De chat bleef maar voorbeelden vragen. “Dit is een voorbeeld van mijn stem. ” De ene was vrouwelijk, de andere was mannelijk. De kijker zei nee tegen de mannelijke stem.
We gingen door de opties heen. De zesde, de zevende, de achtste. Steeds weer die zin, steeds weer de vraag of het nou een man of een vrouw was.
De kijker bleef maar nee zeggen en ik bleef maar opties afgaan, terwijl mijn eten op tafel stond te wachten.
