Ik had net drie gerechten en een soep op tafel gezet toen ik besefte dat ik dit moest delen. Dit is een zeldzaam moment voor mij, want dit is luxe. Dit is duur. Normaal kan ik dit niet veroorloven, maar vandaag heb ik het gemaakt: gestoomd ei met gezouten eendenei, zelfgemaakte kipreepjes met een geheim speciaal sausje, en Cantonese gefermenteerde groenten met wortel.
En natuurlijk de kruidenbouillon. Het kostte me twee uur om dit klaar te maken. De meeste tijd ging naar de kip: ontdooien, marineren, stomen, en dan uit elkaar plukken. Ik stoom de kip in plaats van hem te blancheren, want bij blancheren verlies je alle smaak, olie en sap in het water.
Stomen duurt langer, maar het houdt de smaak vast. Deze maaltijd is typisch voor de zomer, vol zoete en zure smaken, sesamolie, sojasaus, honing, suiker. Het is een gerecht dat veel tijd kost, dus je maakt het in één keer groot en haalt er dan elke keer een portie uit. Zo bespaar je tijd en geld.
Ik was eigenlijk bezig met het opzetten van een nieuwe stream voor mijn muziekcafé. Ik was aan het zoeken naar Beatles-nummers, research doen, en ineens dacht ik: waarom zou ik niet gewoon eten terwijl ik werk? Ik kan de maaltijd opwarmen in de magnetron en ondertussen de stream opzetten. Dus besloot ik om live te gaan, voor een korte tijd, om te delen wat ik eet.
Maar toen begon het gedoe. Ik probeerde de chat te openen, maar er was geen geluid. Geen TTS, niks. Ik heb zitten klooien met de instellingen, opnieuw opgestart, aan en uit gezet.
De kijkers begonnen te chatten. “Wake up TTS. ” “What games are you playing today? ” Ik zei: sorry, ik heb het verprutst.
Eén kijker, WT205, wilde een andere stem voor de TTS. Ik probeerde van alles: US English, UK English, Filipijns, Frans, Canadees-Frans, Cantonese, Hindi, Indonesisch, Japans, Noors, Pools, Portugees, Roemeens, Spaans, Zweeds, Vietnamees. “Do you want this one? ” Ik bleef voorbeelden afspelen: “This is an example of my voice.
” Steeds weer hetzelfde. WT205 zei: “Change me. ” Ik vroeg: welke wil je? Een vrouwelijke stem?
Een mannelijke? Ik bleef de opties afgaan. Nummer één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht. “Do you like this one?
” “No,” zei hij. Uiteindelijk had ik een mannelijke stem gevonden, maar toen zei hij weer nee. Ik was nog steeds aan het rommelen met de instellingen, terwijl het eten op tafel stond. De drie gerechten en de soep werden langzaam koud.
Ik probeerde het geluid aan de praat te krijgen, maar niets werkte. De kijkers keken toe hoe ik worstelde met de techniek. Toen, eindelijk, leek het alsof de TTS het deed. Er kwam een stem door.
Ik vroeg aan Dag 509: “Wil je deze stem? ” “No,” zei hij. Ik lachte, maar ik bleef proberen. Nog een paar stemmen testen, nog een paar voorbeelden afspelen.
Ik was er nog steeds mee bezig. De klok tikte door. Mijn eten stond erbij, de soep dampend naast de gestoomde ei met de felgele eendeneierdooiers erin. Ik had dit al zo lang niet gegeten, omdat het te duur is, en nu stond het voor me terwijl ik met een stom technisch probleem bezig was.
En toen hoorde ik een stem die ik herkende. Ik wist dat ik dit moest oplossen, niet alleen voor de stream, maar ook voor mezelf. Want deze maaltijd was te speciaal om te laten verpieteren terwijl ik bleef klooien met een chatbot die geen geluid wilde geven. Dus drukte ik op nog een knop, en toen gebeurde er iets onverwachts.
De stem die eindelijk uit mijn speakers kwam, was niet de stem die ik had gekozen.
