– Mamo, pojedź do babci na kilka dni. – Jacek powiedział to tak swobodnie, jakby wysyłał mnie na wakacje. Wszyscy wokół pozowali do zdjęć, a ja stałam przy zlewie. Cała rodzina się uśmiechała, a ja wycierałam talerze, czując, jak ręce mi drżą.
Zanim wyszłam, otworzyłam szufladę i wyjęłam kopertę. 20 tysięcy złotych. Moje oszczędności. „Zróbmy to, żeby mama przestała narzekać” – powiedziałam do Jacka, wkładając mu pieniądze do ręki.
Uśmiechnął się. Kiwnął głową. A ja pojechałam do matki, żeby pomóc w przygotowaniach na wesele. Mama odłożyła czosnek do koszyka i powiedziała: „No dobrze, dam wam trochę na początek”.
Złapałam za kartkę i zaczęłam pisać listę zakupów. Kurczaki. Pstrągi. Wołowina.
Mąka. Kasz. Warzywa. Wszystko na 38 zestawów na kolację i 112 na wesele.
Wysyłałam wiadomości do dostawców, dzwoniłam do wypożyczalni zastawy, umawiałam kierowcę z ciężarówką. Planowałam wszystko. Do godziny 20 w piątek. Pani Krystyna stała przy bramie i uśmiechała się do gości.
Pracowała z mamą ponad 20 lat, więc mówiłam do niej „ciociu”. Ale gdy weszła do środka, jej spojrzenie przeszło mi po plecach jak zimno. Wzięła notes z mojej ręki, otworzyła go, a potem powiedziała cicho: „Pracujmy dalej”. Tego wieczoru zadzwoniła do mamy.
„Pani Krystyno, miała pani uregulować resztę kwoty za składniki do 20” – usłyszałam w słuchawce. Mama potem odwróciła się do mnie. Przez chwilę nikt nic nie mówił. A potem padły słowa, które przewróciły cały mój świat.
„Elżbieto, pani Krystyna mówi, że wzięłaś od jej matki 15 tysięcy złotych”. Zamarłam. 15 tysięcy? Nie wzięłam nic.
Powiedziałam powoli, akcentując każde słowo: „Nigdy nie wzięłam od twojej matki 15 000”. Ale zanim skończyłam zdanie, pani Krystyna już szła w moją stronę. W ręku trzymała kartkę. Umowę.
„Tu mam umowę z kserokopią dowodu osobistego jego syna i mojego numeru telefonu” – powiedziała. Odwróciłam się do Jacka. Jego twarz była szara. „Jakie 20 000?
” – zapytał cicho. Ale wtedy wszyscy patrzyli na mnie. Cała rodzina. Moja matka.
Pani Krystyna. I umowa pożyczki na 20 000 zł, którą trzymała w ręku – umowa, o której nigdy nie wiedziałam.
