Ik zat op een bankje voor ons kantoor, buiten adem, met hartkloppingen die mijn borstkas leken te verscheuren. Een vreemde oude man boog zich naar me toe en vroeg of hij mijn armbandje mocht zien….
De lucht in de vergaderruimte leek met de minuut dichter te worden. Annegret Krüger zat aan de lange eiken tafel, haar tablet voor zich, en probeerde ieder woord van directeur Burkat Kanz te volgen. Haar vingers voelden zwaar aan. De letters op het scherm vervaagden. In haar slapen hamert het, en in haar borst ontstond … Read more